سلام

تو این پست از تجارب شخصی میگم ...

اول اینکه روابط رو باید بوسید و گذاشت تو طاقچه یا رو بند . اگه بخوام فیلم موفق بسازم حتما باید عوامل با تجربه و کاربلد رو به کار بگیرم.

دوم اینکه من کارگردانم و تهیه کننده تهیه کننده است و فیلمبردار هم فیلمبردار ، اگه فیلم خراب بشه همه از چشم من میبینن و کسی نمیگه تهیه کننده کم گذاشت یا زیاد تو کار دخالت می کرد یا رو اعصاب بود و ... .باید قاطع باشم و قاتل. حرف اول و آخر رو خودم میزنم و اگه لازم شد داد و هوار که سهله، کشت و کشتار هم به پا می کنم .

سوم اینکه بازم باید حرف اول و آخر رو خودم بزنم اما از حق نگذریم، بچه ها هم گاهی پیشنهادات قشنگی دادن، باید بذارم اونا هم نظر بدن.

چهارمین مسئله که از هر چیزی هم حیاتی تره ، انتخاب بازیگره .بازیگر خوب پیدا نشد اصلا فیلم نمیسازم. یا بازیگر توانا یا نه فیلم سازی و نه خستگی و بی حوصلگی به خاطر ضعف های کار و نه افسردگی بعد از دیدن نتیجه ی کار .

پنجمین تجربه . حماقت ممنوع .شانس خوش سیری چند؟ اول همه چیز رو تست و بررسی کن بعد برو سر کار . اگر آقای ایکس یا خانم ایگرگ رو به خوبی نمیشناسی ، اصلا جای نگرانی نیست . فقط کافیه بهش بگی که اول تست بعد کار.

ششم اینکه سخن که از حد گذشت ، گذشت .تجارب عجیبی بود.شما تجارب من رو تکرار نکنید .

پیروز و رستگار