شناخت فرمت ویدئو HDV

شناخت فرمت ویدئو                                                               

 

    HDV        High   Definition   Video

از آنجا که اواخر قرن بیستم با شروع عصر دیجیتال همراه شد و پیشرفت تکنولو‍ژی سرعت زیادی به خود گرفت بهمین علت در عرصه ویدئو نیز پی در پی فرمت های دیجیتال جدیدی وارد بازار شدند. فرمتهایی که هر کدام روزگاری از لحاظ کیفی رویای فیلمسازان بود و امروزه تحقق یافته است و درست بهمین سبب فیلمسازان معاصر بایستی یک شناخت نسبی بر این گوشه از پیشرفت تکنولوژی داشته باشند و من در اینجا فقط به گوشه ای از آن  میپردازم البته ناگفته نماند که فرمت HDV  در کشور عزیز مان چند سالی است که به شدت مورد استفاده قرار گرفته که نویسنده حقیر نیز فقط به همین بخش میپردازد.  

 

HDV           فرمتی از ویدئو دیجیتال می باشد که توانست فرمتی چون DV  را که از نیمه های دهه 1990 میلادی عرصه بازار مصرف کننده و تا حدودی حرفه ای ها را به خود اختصاص داده بود از میدان خارج کند و با بهتر کردن کیفیت تصویری جایگزین آن شود. DV  براساس Standard Definition (SD)  سیستم  PAL  و NTSC و فرمت تصویری 4:3 ، بنا شده بود. HDV بر مبنای  High Definition ،  p720 و 1080i و فرمت تصویری 16:9 پی ریزی گردیده است. این فرمت ویدئویی ابتدا توسط JVC  و SONY ساخته و کامل شد و رفته رفته توسط همه تولید کننده های دیگر نیز مورد حمایت و مصرف قرار گرفت. کیفیت ضبط HDV  به شرح زیر می باشد:

HDV  720p      .1  ï  720 × 1280 پیکسل با تعداد 25p   فریم یا 50p فریم در کشورهای دارای سیستم  PAL و 30p فریم و 60p فریم در کشورهای دارای سیستم NTSC و بعضأ 24p .

 

HDV   1080i     .2  ï  1080 × 1440 پیکسل با تعداد 25i و یا 50i فریم در کشورهای دارای سیستم PAL و 30i و یا 60i در کشورهای دارای سیستم NTSC .

HDV   از فرمات  P (Progressive) استفاده می کند. در این حالت تصویر سازی به شکل فریم کامل و پیشرفته بصورت یکمرتبه از بالا تا پایین خطوط دیجیتال را می پوشاند در صورتی که HDV  همانند DV از  i (interlaced) استفاده می کند، طوری که یک فریم آن تشکیل شده از دو نصف تصویریا (fields) که ابتدا اعداد فرد آن و در نهایت زوج خطوط دیجیتال ساخته می شود و این بعلت توانایی چشم انسان است که هر دو نصف تصویر را به صورت یک تصویر می بیند.

نحوه ضبط این فرمت ویدئویی با فشرده سازی MPEG - 2 در حالت 720p تقریبأ با 19Mbps و برای 1080i بطور تقریبی با 25Mbps بروی همان کاستهای DV و یا HDV می باشد و گاهأ بروی هارد HDD ضبط می گردد.

طبق تحقیقی که جدیدأ در اروپا صورت گرفته، تفاوت چندانی مابین کاست DV با کاست HDV گران قیمت وجود ندارد. علت ساخته شدن کاستهای HDV توسط SONY آن بود که گفته می شد فشرده سازی MPEG – 2 با کاست های  DV سازگار نیست و Dropt out زیادی برای تصویر بوجود می آید که بر اساس تحقیق اخیر چنین خطری به ندرت پیش می آید و می توان براحتی از همان کاست های DV برای فرمت HDV استفاده کرد. مخصوصأ نوصیه می شود از کاست های حرفه ای استفاده نمود.

تمامی سیستم های پیشرفته پخش و ضبط امروزی همگی بروی P (Progressive) انجام می شود پس بهترآن  است که اگر با دوربینی کار می کنید که قابلیت P را دارد از همان ابتدا با 25p   فریم یا 50p فریم کار کنید چرا که هنگام تبدیل  interlaced  به  progressive  اندکی افت کیفیت تصویر خواهید داشت. دیگر آنکه فرمت P  فضای رنگی مجازی است که در فرمت i  وجود ندارد و این فضای مجازی باعث می شودکه مشکل همیشگی ویدئو با رنگ های شدید تا حدود زیادی حل شود و تصویر ایده آل تری بدست آورید.

 

البته نا گفته نماند HDV همانند DV امروزه  کمتر در کارهای حرفه ای استفاده می گردد و بجای آن از فرمت های DVC Pro-HD  و یا HDCam  و یا غیره که Full HD با کیفیت های بسیار بالاتر ( چهار یا بعضأ تا شش برابر HDV) استفاده میکنند. بعنوان مثال فرمت XDCam HD قابلیت آن را دارد که تصاویر را با 18 یا 25 و یا 35 و یا حتی   Mbit/s50 متفاوت و پیکسل های متفاوت را بر کد  MPEG – 2 فشرده سازی کند.

 

HDV با بالاترین کیفیت 1080 × 1440 پیکسل نمی تواند با Full HD مطابقت کند چرا که Full HD  از

1080× 1920 یا 2K پیکسل که معادل کیفیت  16میلی متری است  شروع می شود  و از 4K که معادل کیفیت 35 میلی متری است گذر میکند و تا 7K امروزه اختراع گردیده است . فرمت هایی  هستند همچون AVC HD  که بروی هارد مخصوص با کد فشرده سازی H.264  ضبط می گردد. و بعلت حجم زیاد کاستی هنوز برایشان اختراع نگردیده است.

 

حسین روشنکار

/ 0 نظر / 28 بازدید